X
تبلیغات
دانشمندان کوچک - بتن خود تراکم و بتن پلیمری چیست
برای سالیان متمادی دست یابی به بتنی با قابلیت خودترازی ( خود تراکمی ) بدون افت در مقاومت ، روانی و یا جداشدگی ، آرزوی مهندسین در کشورهای مختلف بوده است در اوایل قرن بیستم به دلیل خشک بودن مخلوط بتنی ، تراکم بتن تنها از طریق اعمال ضربه های سنگین در مقاطع وسیع و در دسترس ممکن بود . با شیوع استفاده از بتن های مسلح و آشکار شدن مشکلات اجرایی کاربرد مخلوطهای خشک ، گرایش به استفاده از مخلوطهای مرطوب تر گسترش یافت اما شناسایی تاثیر نسبت آب به سیمان در دهه 1920 نشان داد که افزایش این نسبت می تواند موجب افت در مقاومت بتن گردد . در سالهای بعد ، توجه به مسئله دوام بتن همچنین تاثیر مخرب افزایش نسبت آب به سیمان را به نفوذ پذیری و کاهش دوام بتن آشکار ساخت . این همه باعث گردید تا توجه ویژه ای بر خواص کارایی و رئولوژی بتن و نیز روشهای تراکم ، با هدف بهبود خواص مقاومت و دوام آن صورت گیرد . این تحقیقات در نهایت منجر به معرفی بتن خود متراکم در ژاپن گردید . بتنی با قابلیت جریان زیاد که می تواند تنها تحت تاثیر نیروی ثقل و بدون نیاز به انجام هرگونه فرآیند دیگری تمامی زوایای قالب را پر کرده و آرماتور ها دربرگیرد، بدون آنکه جداشدگی یا آب انداختن ایجاد گردد . بررسی رئولوژی و کارایی ، تاثیر بالایی بر تعیین خواص بتن خود تراکم را نشان می دهد ؛ لذا بر اساس روابط مایع لزج نیوتنی ، پارامترهای موثر در تعریف رفتار جریان بتن خود تراکم را معرفی می کند و آزمایش جی – رینگ آزمایش ساده و مناسبی برای اندازه گیری مقاومت بتن در مقابل جداشدگی سنگدانه ها است و چنانچه مقدار آب و خصوصا" فوق روان کننده از یک حد معینی افزایش یابد مقاومت جداشدگی بتن کاهش می یابد و از آزمایش دو نقطه ایی میتوان بدست آورد که ثابت های رئولوژی میتوانند خواص رئولوژی ، خصوصا" توانمندی بتن از نظر حرکت پذیری و پرشدگی را بخوبی تعیین نماید .
بتن خود تراکم نخست در سال 1986 توسط H.okamura در ژاپن پیشنهاد گردید و در سال 1988 این نوع بتن در کارگاه ساخته شد و نتایج قابل قبولی را از نظر خواص فیزیکی و مکانیکی بتن ارائه داد . مقالات متعددی در ارتباط با توسعه بتن خودتراکم در دنیا ارائه شد امروزه بتن خود تراکم همزمان با کشور ژاپن در مراکز دانشگاهی و تحقیقاتی کشورهای اروپایی ، کانادا و امریکا تحت عنوان  self – consolidating concrete  موضوع بحث بررسی و اجرای سازه های بتنی است . در ایران نیز استفاده از بتن خود تراکم از چند سال قبل آغاز شده و مزایای آن بهره گرفته شده است برای مثال می توان از مصرف بتن خود تراکم در تونل رسالت در تهران نام برد .
 
مبانی طراحی مخلوط بتن خود تراکم
 
سیال و پایدار بودن از مبانی طراحی مخلوط scc هست ، اما غیر از این خصوصیات ، عامل اقتصادی نیز باید در طراحی در نظر گرفت . چالش مهم در طراحی مخلوط scc ، معادل بودن مشخصات مورد نیاز با مشخصات واقعی است مواد مورد نیاز برای ساخت scc به شرح زیر است :
1 – سیمان : نوع و مقدار سیمان براساس خواص و دوام مورد نیاز تعیین می گردد . معمولا" مقدار سیمان بین 350 – 450 kg/m3 است .
2 – سنگدانه درشت : تمام سنگدانه های درشت که برای بتن معمولی استفاده می شود ، قابل مصرفدر scc است . اندازه حداکثر معمولا" بین 16 – 20   میلیمتر است. به طور کلی مقدار سنگدانه درشت در  scc  کمتر از بتن معمولی است زیرا سنگدانه درشت انرژی زیادی مصرف می کند که باعث کاهش جاری شدن بتن می شود و در هنگام عبور از موانع مانند آرماتور سبب مسدود شدن بتن میگردد .
3 – سنگدانه ریز : تمام سنگدانه های ریز که برای بتن معمولی استفاده میشود برای scc نیز مناسب است هر دو نوع ماسه شامل شکسته و گرد گوشه قابل استفاده میباشد هرچه مقدار ماسه در مخلوط بیشتر باشد ، مقاومت برشی مخلوط بیشتر است .
4 – مواد افزودنی معدنی : انواع مواد افزودنی معدنی یا پوزولان را میتوان در scc مصرف کرد این مواد برای بهبود خواص بتن تازه و یا بتن سخت شده و دوام مورد استفاده قرار میگیرد . از جمله این موارد میتوان میکروسیلیس ، سرباره و روباره را نام برد .
5 – فوق کاهنده آب : فوق کاهنده آب یا فوق روان کننده ها از مواد بسیار مهم برای ساخت scc محسوب میشوند .
6 – مواد اصلاح کننده ویسکوزیته : مواد اصلاح کننده ویسکوزیته برای افزایش مقاومت جداشدگی در scc مصرف میشود .
7 – فیلرها : به دلیل الزامات رئولوژی خاص scc هردو مواد افزودنی فعال و خنثی برای بهبود کارایی و همچنین برای تعادل در مقدار مصرف سیمان مورد استفاده قرار میگیرد.
تنظیم طرح مخلوط
پس از ساخت مخلوط های آزمایشی ، اگر عملکرد آنها مطلوب نباشد ، باید طرح مخلوط مجددا" انجام شود . بسته به مشکلاتی که در خواص بتن تازه ایجاد میشود ، ممکن است واکنش های زیر انجام گردد : - اضافه کردن فیلر یا استفاده از نوع دیگر فیلر –  تجدید نظر در مقادیر شن وماسه – تغییر در مقدار فوق روان کننده یا ماده اصلاح کننده ویسکوزیته – تغییر در مقدار آب و نسبت آب به پودر – تغییر در نوع مواد اصلاح کننده ویسکوزیته یا فوق روان کننده
امروزه برای بتن خود تراکم مشخصات کلی زیر را پیشنهاد می کنند :
الف ) کارآیی ؛ از نظر کارآیی یک بتن خود تراکم مناسب دارای خواص زیر خواهد بود : در حالت معمولی دارای جریان اسلامپی بیش از 600 میلی متر و بدون جداشدگی ، حفظ روانی به مدت حداقل 90 دقیقه ، توانایی مقاومت در شیب 3 % در سطح افقی آزاد ، قابلیت پمپ شدن در لوله ها بطول حداقل 100 متر و به مدت 90 دقیقه ، مقاومت فشاری 28 روزه حدود 600-250 کیلوگرم بر سانتیمتر مربع ، مقاومت در مقابل خوردگی تهاجم سولفاتها و کلریدها و انجماد و ذوب مطابق استاندارد ، کاهش خطر ترکهای حرارتی در مقایسه با بتن معمولی لرزانده شده
بتن خود تراکم مزایایی در اجرای موارد خاصی از سازه های بتنی دارد که به نمونه هایی از آنها اشاره میشود :
-          سازه های بتنی معماری – هنری که نیاز به ظرافت خاص با میلگرد گذاری فشرده دارند .
-    پل های با دهانه بزرگ که بدلیل طولانی بودن خط انتقال بتن اجرای آن ها با بتن معمولی امکان پذیر نمی باشد و در ضمن استفاده از بتن معمولی موجب قطور تر شدن اندازه پایه ها و نازیبایی سازه می گردد.
-    تونل های شهری و آبی که در آنها مسافت طولانی انتقال بتن معمولی و حفظ کیفیت و تراکم آن از مشکلات اجرایی است
-          ساختمان های بلند و برج ها
-          ستونها و دیوارهای بلند یا میلگردهای متراکم
-          ستونهای بتن ریزی شده با پمپ
-          بتن ریزی بلوک های بتنی
-          بتن ریزی کف ها و سطوح افقی
-          بتن ریزی در سازه های زیر آبی
مزایای چشمگیر بتن خود تراکم موجب گسترش سریع آن در دنیا شده است که بطور اجمال میتوان به مواردی از آنها اشاره نمود :
-          توسعه سازه های بتنی در دنیا و نیاز به بتن های با خواص ویژه
-          کمبود کارگران ماهر بتن ریزی بویژه کارگران ویبره زن
-          افزایش سرعت اجرای سازه های بتنی در سهولت بتن ریزی
-          امکان بهبود کیفیت مکانیکی بتن
-          امکان اجرای سازه های بتنی ظریف و سنگین و انتخاب مقاطع کوچک یا میلگردهای فشرده
-          توسعه صنایع پیش ساخته بتنی
-          صرفه جویی اقتصادی با توجه به کاهش نیروی انسانی لازم و زمان ساخت
-          توجه به سطوح تمام شده زیبا و مرغوب سازه های بتنی
-          کاهش سر و صدا و آلودگی صوتی محیط کار بویژه در صنایع پیش ساخته بتنی
 
سازه های مختلفی با استفاده از بتن خود تراکم در دنیا اجرا شده اند که به نمونه هائی از آنها در سراسر دنیا اشاره می شود . قابل ذکر است که اجرای بعضی از این پروژه ها بدون استفاده از بتن خود تراکم امکان اجرا نداشته اند .
 دیواره های مخازن عظیم LNG شرکت گاز  Osaka در ژاپن
حجم بتن خود تراکم مصرفی = 12000 متر مکعب ( تکمیل بتن ریزی در سال 1998 )
صرفه جویی در تعداد کارگران = حدود 67 درصد در مقایسه با بتن معمولی
صرفه جویی در مدت زمان ساخت = حدود 18 درصد در مقایسه با بتن معمولی
صرفه جویی در تعداد کارگاهها = حدود 29 درصد در مقایسه با بتن معمولی
 
 


بتن پلیمری  Polymer Concrete
بتن پولیمری ( PC ) یا بتن رزینی شامل یک چسباننده ی پلیمری که ممکن است ترمو – پلاستیکها باشند اما غالبا" بیشتر یک پولیمر ترموست می باشد و یک پرکننده ی معدنی مانند شن وماسه ، شن ، و یا سنگ گسسته است PC ها مقاومت بالاتر ، مقاومت بیشتر در برابر مواد شیمیایی و خورنده ها ، جذب آب کمتر و پایداری بالاتر در مقابل پدیده یخ زدگی – ذوب نسبت به بتن سیمان پرتلند رایج دارند .
بتن اصلاح شده پلیمر
بتن های اصلاح شده پلیمری را می توان به دو دسته تقسیم کرد :
الف ) بتن های پلیمری تزریقی
ب ) بتن پلیمر – سیمان
نوع اول با تزریق کردن یک نوع منومر در بتن سیمان پرتلند پیش ساخته سخت شده به دست می آید که بعدا" به پلیمر جامد تبدیل می شود . برای تولید نوع دوم قسمتی از سیمان چسباننده مخلوط بتن با پلیمر جلوگیری می شود . هر دو نوع در مقایسه با بتن معمولی ، دارای مقاومت بیشتر در مقابل پدیده یخ زدگی – ذوب هستند . بتن ساخته شده با سیمان پرتلند اگرچه به خاطر خواص خوب فیزیکی و به همین نسبت قیمت پایین تر از پر مصرفترین مصالح ساختمانی بشمار می آید  لیکن دارای معایب زیادی از جمله مقاومت خمشی کم ، کرنش گسیختگی کم ، احتمال آسیب دیدگی بر اثر یخبندان و مقاومت شیمیایی کم می باشد در موارد خاص این نقاط ضعف بتن را می توان با به کار بردن پلیمرهای آلی یا رزین  به صورت جایگزین یا به همراه و کمک سیمان پرتلند برطرف کرد . این مواد دارای محاسن بسیاری از جمله : مقاومت بیشتر ، دوام بیشتر ، مقاومت بیشتر در برابر خوردگی ، نفوذ پذیری آب کمتر و مقاومت بیشتر در مقابل پدیده ی یخ زدگی – ذوب های متوالی می باشد . سه گونه ی اصلی مصالح مرکب پلیمری وجود دارد : الف ) پلیمر تزریقی  ب ) بتن  پلیمر – سیمان   ج ) بتن پلیمری
تفاوت این سه دسته برای مهندس طراح مهم می باشد تا بتواند ماده ی مناسب برای کاربری داده شده را انتخاب کند .
الف ) بتن پلیمر تزریقی      به وسیله تزریق یک منومر با ویسکوزیته پایین در یک بتن سیمان پرتلند پیش ساخته ی سخت شده تولید می شود ، که این منومر های تزریق شده تحت تاثیر عوامل فیزیکی ( تابش نور فرابنفش یا گاما ) یا شیمیایی به پلیمر جامد تبدیل می شوند . بتن پلیمری تزریقی از بتن معمولی به صورت زیر تولید می شود :
ابتدا هوا را از منافذ باز خارج می کنند سپس منافذ باز را به وسیله ی انتشار یک منومر با ویسکوزیته پایین اشباع می کنند و درجا منومر یا ترکیبی از پلیمر – منومر ، پلیمریزه می کنند که این عمل را با استفاده از روشهای اقتصادی و معمولی انجام می دهند . عارضه مهم این مواد این است که نسبت بزرگی از حجم حفره ها از پلیمر هایی پر شده اند که تشکیل یک شبکه پیوسته تقویتی داده اند این سازه بتنی ممکن است در لایه های گوناگون یا فقط در یک لایه سطحی تزرق بشوند که این بستگی به مقاومت یا دوامی که از سازه طلب می کنند دارد . مهمترین عامل نا مناسب برای استفاده از این فر آورده ها قیمت نسبتا" زیاد آنهاست به طوری که منومر استفاده شده در آنها گران قیمت می باشد و فرآیند تولید نیز پیچیده تر از بتن اصلاح نشده می باشد . نتیجه تزریق بتن بهبود قابل ملاحظه ای در مقاومت کششی ، فشاری و ضربه ای ، تقویت دوام و کاهش نفوذپذیری در مقابل آب و محلولهای نمک آبی از قبیل سولفاتها و کلرید ها ایجاد می کند مقاومت فشاری از 35 MPa  می تواند تا 140 MPa ، افزایش پیدا کند . جذب آب هم کاهش می یابد . همچنین مقاومت در مقابل پدیده یخ _ ذوب بطور چشمگیری تقویت می شود . لازم بذکر است که می توانیم با تزریق بخار در بتن به مقاومت بیشتری هم برسیم که این مواد یک نسبت مقاومت فشاری به چگالی ، نزدیک سه برابر فولاد دارد اگرچه مدل الاستیسیته به طور متوسط بزرگتر از بتن های تزریقی پلیمری بخار داده شده است ، اما کرنش ماکزیمم در شکست بالاتر است .
منومر هایی که بیشتر بطور گسترده در تزریق بتن استفاده می شوند از نوع وینیلها هستند از قبیل متیل متاکیلیت ، استرین اکریلونیترین و تی – بوتیل استرین دونیل استات . سیستم های منومری اکریلیک از قبیل متیل متاکریلیت با ترکیبات آن با اکریلوینتریل ها برای تزریق ترجیح داده می شوند زیرا دارای ویسکوزیته پایین ، خواص رطوبتی خوب ، واکنش پذیری بالا ، قیمت نسبتا" پایین می باشد . در نتیجه محصولاتی با خواص بهتر و کارایی بیشتر خواهد بود .
در صورت استفاده از تزریق منومرهای بی فانکشنال به ضمیمه ی یک شبکه کراس لینک در منافذ ایجاد می شود در نتیجه مقاومت مکانیکی ، گرمایی و شیمیایی بطور زیادی افزایش می یابد . کاربردهای بتن تزریقی در عمل ساختمانها و کارهای ساختمانی شامل سقف های سازه ای ، سازه هایی با عملکرد بالا ، لوله های فاضلاب رو ، تانکرهای ذخیره آب دریا ، تاسیسات نمک زدایی و آب مقطر ، سازه های دریایی ، پانل های پیش ساخته دیوار ، جداربند تونلها ، مقاطع پیش ساخته تونل و استخر شنا می شوند . بتن های تزریقی بطور جزئی برای محافظت از پلها و سازه های بتنی در مقابل زوال و فرسودگی استفاده می شوند . همچنین در مرمت فرسودگی سازه های ساختمانی از قبیل پانلهای سقف پوشی و کف گاراژ های زیر زمینی و کف پلها استفاده می شوند .
ب )  بتن پلیمر – سیمان        یک بتن اصلاح شده است که قسمتی از سیمان چسباننده آن با پلیمرهای مصنوعی جایگزین شده است این فرآورده از ترکیب کردن یک منومر ، پری پلیمر – منومر با یک شیره ی پلیمری داخل یک بتن سیمانی تولید می شود . پلیمریزاسیون منومر ها و پری پلیمر – منومر نیز در اثر اضافه کردن یک کاتالیزور به مخلوط انجام می شود تکنولوژی این فرآیند خیلی شبیه به بتن معمولی است . بنابراین بتن پلیمر – سیمان را می توان در کاربری خواسته شده درجا ریخت لازم بذکر است که بتن پلیمر تزریقی معمولا" بصورت سازه های پیش ساخته استفاده می شوند . خواص بتن پلیمر – سیمان تولید شده به وسیله بتن اصلاح شده با پلیمرهای گوناگون از سست تا کاملا" مساعد تغییر می کند . خواص سست محصولات در ناسازگاری بین بیشتر پلیمرها و منومرها با قسمتی از جزء ترکیبی بتن آنها نسبت داده می شود . خواص بهتر نیز به وسیله استفاده از پری پلیمرهایی مثل پلی استر غیر اشباع کراس لینک شده با استیرن یا اپوکسی ها تولید می شوند. برای دستیابی به اصلاح واقعی و اساسی بیشتر ، از بتن اصلاح نشده نسبت کاملا" زیادی از پلیمر ها نیاز است که این اصلاح و بهبودی با افزایش قیمت توجیه پذیر نیست . نتیجه اصلاح بتن با شیوه پلیمری بهبود زیاد خواص در محدوده یک هزینه معقول است . بنابراین گونه های زیادی از شیره ها در حال حاضر برای استفاده در فرآورده های بتنی پلیمر – سیمان و ملاتها وجود دارد. عمل آوری شیره ی بتن پلیمر – سیمان با بتن معمولی متفاوت می باشد ، به دلیل اینکه پلیمر یک غشاء نازک روی سطح فرآورده ها تشکیل می دهد قسمتی از رطوبت داخلی نگهداری می شود که برای ادامه ی هیدراسیون سیمان مورد نیاز است و به دلیل همین غشاء نازک تشکیل یافته ، عمل آوری با آب برای این محصولات عموما" کمتر از بتن معمولی است . عموما" بتن های پلیمر – سیمان ساخته شده از شیره پلیمر ، پیوستگی عالی با آرماتور های فولادی و بتن های کهنه از خود نشان می دهند . شکل پذیری خوب ، مقاومت در برابر نفوذ آب و محلولهای نمک آبی ، مقاومت در برابر پدیده یخ – ذوب از دیگر خواص آنها می باشد ، مقاومت خمشی و استحکام ( چغرمگی ) آنها نیز معمولا" از بتن های اصلاح نشده بیشتر است مدل الاستیسیته آنها نیز می تواند بیشتر باشد جمع شدگی ناشی از خشک شدن بتن پلیمر – سیمان نیز غالبا" کمتر از بتن معمولی است . متوسط جمع شدگی بستگی به نسبت آب به سیمان ، مقدار سیمان ، مقدار پلیمر و شرایط عمل آوری دارد . عمده کاربرد بتن پلیمر – سیمان حاوی شیره ها در موارد زیر می باشد :
سطح سقفها ، چون آنها بدون گرد و خاک و به نسبت ارزان می باشند . به دلیل جمع شدگی کم ، مقاومت در مقابل نفوذ مایعات گوناگون از قبیل آب و محلولهای نمکی و خاصیت پیوستگی خوب با بتن های کهنه مخصوصا" برای کف سازی نازک 25 سانتیمتر ، روکش کف پلهای بتنی ، روکشهای ضد زنگ ، مرمتهای بتنی و در وصله گذاری مناسب می باشند .
ج ) بتن پلیمری        بتن رزینی شامل یک چسباننده پلیمری که ممکن است ترمو – پلاستیکها باشند اما غالبا" بیشتر یک پولیمرترموست می باشد و یک پرکننده معدنی مانند شن و ماسه ، شن و یا سنگ گسسته است ، مقاومت بالاتر ، مقاومت بیشتر در برابر مواد شیمیایی و خورنده ها ، جذب آب کمتر و پایداری بالاتر در مقابل پدیده یخ زدگی – ذوب نسبت به بتن سیمان پرتلند رایج دارند . PC ها مواد مرکبی هستند که چسباننده آنها تماما" شامل پلیمرهای مصنوعی می باشد ، که اشکال متفاوتی از آنها مانند بتن رزینهای مصنوعی ، بتن رزین پلاستیک یا بتن ساده رزینی شناخته شده اند . به دلیل استفاده از پلیمر به جای سیمان پرتلند افزایش واقعی قیمت وجود خواهد داشت لذا پلیمرها فقط باید در مواردی مصرف شوند که بتوان خواص فوق العاده آنها ، هزینه دستمزد کمتر در عمل آوری و جابجایی را با قیمت بالای آنها توجیه کرد . بنابراین مهم است که یک طراح و مهندس آگاهی کافی از قابلیت PC ها داشته باشد و با توجه به کارا بودن و اقتصادی بودن محصول برای کاربری و محدودیت های ویژه یکی را انتخاب کند .
بتن پلیمری شامل یک پرکننده معدنی و یک چسباننده پلیمری می باشد البته وقتی که به عنوان یک پرکننده استفاده شود ، ترکیب مورد نظر را به ملات پلیمری نسبت می دهند . پرکننده های دیگر هم شامل موارد زیر می باشد : سنگهای شکسته ، شن ، سنگ آهک ، گچ ، نرمه سیلیس ، گرانیت ، کوارتز ، رس ، کف شیشه ، سنگدانه فلزی و به طور کلی هر ماده خشک ، ضد آب و جامدی می تواند به عنوان پرکننده استفاده شود . در تولید PC ها یک منومر یا سخت کننده و یک کاتالیزور با پرکننده ها مخلوط می شوند . دیگر مواد متشکله اضافه شده به مخلوط شامل پلاستی سایزرها و ضد آتشها و گاهی اوقات افزودنی های مضاعف کننده ی سیلان نیز برای افزایش مقاومت پیوستگی بین ملات پلیمر و پرکننده ها می باشد .جهت دستیابی به پتانسیل کامل محصولات بتن پلیمری برای کاربری های خاص ، الیاف تقویتی گوناگون استغاده می شود . این آرماتور ها شامل : الیاف شیشه ، پشم شیشه ، الیاف فلزی و شبکه های سیمی می باشد . زمان گیرش و زمان افزایش مقاومت ماکزیمم را در PC ها به آسانی می توان از چند دقیقه تا چندین ساعت به وسیله یک تغییر کوچک در دما و یا سیستم کاتالیزور تغییر داد .
ترکیب بتن پلیمری بطور کلی دارای خواص زیر می باشد :
مقاومت خوب در برابر حمله شیمیایی و دیگر خورنده ها ، خاصیت جذب آب پایین ، مقاومت خوب در برابر ساییدگی و ثبات و پایداری در مقابل پدیده یخ زدگی – ذوب ، همچنین مقاومت بالای بتن پلیمری در مقایسه با بتن سیمان پرتلند اجازه مصرف تا بالای 50% کمتر از مواد را به ما می دهند . این شرایط باعث می شوند که بتن پلیمری در یک سطح قابل رقابت با بتن سیمان پرتلند در کاربری های ویژه قرار بگیرد .
پلیمرهایی که اخیرا" بیشتر استفاده می شوند به چهار دسته تقسیم شده اند : الف ) متیل متاکریلیت ب ) پلی استر پری پلیمر – استیرن ج ) سخت کننده پری پلیمر اپوکساید د ) فورفوریل الکل
بتن پلیمری به طور زیادی مقاومتشان در برابر مواد شیمیایی از قبیل اسید هیدرولیک و محلولهای قلیایی و سولفاته که در محیط های صنعتی یافت می شوند ، بهبود داده می شوند . بتن پلیمری و پلی استر مقاومت اسیدی بیشتر نسبت به بتن پلیمر اپوکسی دارد در حالیکه مقاومت کمتری در مقابل محلولهای قلیایی نسبت به اپوکسی دارد .
 

.
- بتن هاي خود تراکم
بتن خودتراکم (Self Compacting Concrete) به بتني اطلاق ميشود که به علت داشتن رواني  بسيار زیاد، بدون نياز به تراکم يا ويبراسيون به راحتي در هر قالبي و با هر تراکمي از آرماتور قرارگرفته و با پر مخلوطي کردن کامل قالب، بتني با تراکم نزديک به ١٠٠درصدايجاد کند. در واقع SCC مخلوطی با رواني فوق العاده است که قابليت شکل پذيري بسيار زيادي دارد و بدون به وجود آمدن جداشدگي دانه ها و مسائلي از اين قبيل ميتواند محصولي يک دست و کاملا متراکم با سطحي کاملا صاف به وجود آورد.از بتن خودتراکم در ابتدا بيشتر براي بتن هاي توانمند و کاملا همگن استفاده مي شد تا بتوان بتنهايي با تراکم زياد ايجاد کرد.اين بتن تراکم و يکنواختي زياد خود را حتي در جاهايي که تراکم آرماتور بسيار زياد است يا به خاطر شکل قالب امکان ايجاد تراکم يا ويبراسيون وجود ندارد حفظ ميکند.
با اين که در ابتدا هدف از بتن خودتراکم رسيدن به بتني با دوام و طول عمر بيشتر نسبت به بتن هاي عادي وکاهش هزينه هاي سازههاي بتني بود، توانايي ها و مشخصات فوق العاده اين نوع بتن به سرعت آن را به يکي از انواع پر کاربرد بتن تبديل کرد. علاوه بر کاهش زمان اجرا و هزينه هاي آن ، تراکم فوق العاده آن و پوشش کامل آرماتورها توسط بتن باعث محافظت بهتر آرماتورها در سازه هاي بتن مسلح و در نتيجه افزايش طول عمر سازه ميگردد.در عين حال در بتن ريزي هاي سازه هاي فاقد آرماتور نظير لاينينگ تونلها و يا در بتنهاي پر کننده و در مواردي که دسترسي به محل بتن ريزي دشوار يا غير ممکن است، بتن خودتراکم اگر تنها گزينه مناسب نباشد، بدون شک يکي از بهترينهاست. با توجه به رواني فوق العاده ومشخصات برتر آن، بتن خودتراکم از گزينههاي مناسب براي توليد المانهاي سازه اي با معماري پيچيده و همچنين قطعات نازک بتني است. در بتن خودتراکم مانند بتن هاي عادي ميتوان از الياف هاي متفاوت مانند الياف هاي فولادي و يا الياف هايي نظير پليپروپيلن استفاده کرد و خواص آن را بهبود بخشيد.
استفاده از اين نوع بتن تنها به بتن ريزي هاي درجا محدود نبوده و براي بتن ريزي المانهاي بتني پيش ساخته نيز ميتوان از آن استفاده کرد.کارآيي بتن خودتراکم خيلي بيشتر از بالاترين رده كارايي بتن بيان شده در استاندارد ٢٠٦ EN است و براساس سه خصوصيت قابليت پرکنندگي (filling ability) ، قابليت عبور (passing ability) و مقاومت در برابر جداشدگي (segregation resistance)  مشخص مي شود. يک بتن در صورتي يک بتن خود تراکم محسوب مي شود که هر سه ويژگي فوق را دارا باشد.
آزمايشهاي مختلفي توسعه يافته است و تا بحال هيچ روش واحد يا SCC براي مشخص کردن خصوصيات تركيبي مورد توافق جهاني قرار نگرفته است. هر آزمايش ويژگي خاص خود را دارد. به طور مشابه هيچ روش واحدي كه همه جنبه هاي مربوط به كارايي را مشخص كند پيدا نشده است. در بتن به کار برده شده در پروژه توسعه حرم حضرت معصومه از سيمان سفيد و سنگدانه هاي ريزدانه ماسه سفيدرنگ گذشته از الک شماره ٨ استفاده شده است. همچنين به منظور کنترل جمع شدگي بتن به دليل مصرف سيمان زياد الياف پلي پروپيلن به طول ١٢ ميليمتر به کار برده شده اين الياف همچنين ميتواند به يکنواختي بيشتر و همچنين افزايش طاقت   (Toughness)بتن بيانجامد و از لبپرشدن کتيبه هاي منقوش به آيات قرآني جلوگيري کند. طرح اختلاط بتن خودتراکم استفاده شده در پروژه توسعه حرم حضرت معصومه در جدول ٢ آمده است.
جدول ٢ طرح اختلاط بتن خودتراکم
 
 
مصالح    وزن (کيلوگرم در متر مکعب)      
سيمان    900      
ماسه    1260      
فوق روان ساز    13.5      
الیاف پلی پروپیلن    2      
آب    225      
( W/C )    0.25     
 
لازم به ذکر است که با توجه به عدم وجود آرماتور در بتن ريزي کتيبه ها و ساير مواردي که از بتن خودتراکم حاوي الياف استفاده شد و همچنين با توجه به رواني کافي اين بتن براي پر کردن کامل قالب هاو کارايي مناسب آن همچنين اختلاف ، قطر بازشدگي ٤٠٠ ميليمتري در آزمايش Slump Flow و همچنين اختلاف ضخامت 20 میلیمتری در آزمایش J-Ring قابل قبول تشخيص داده شد
مشخصات بتن سخت شده به شرح زير است :
- مقاومت فشاري ٣ روزه  :
٥٥ مگاپاسکال (عمل آوري مرطوب)                            ٥٥ مگاپاسکال )بدون عمل آوري (
- مقاومت فشاري ٧ روزه :
٦٥ مگاپاسکال (عمل آوري مرطوب)                            ٦٠ مگاپاسکال  (بدون عمل آوري)
- مقاومت فشاري ٢٨ روزه :
٩٠ مگاپاسکال  )عمل آوري مرطوب)                           ٧٥ مگاپاسکال (بدون عمل آوري)
- مقاومت فشاري ٢٨ روزه نمونه هاي کارگاهي  :
٩٠ مگاپاسکال  )متوسط(
- مقاومت خمشي ٢٨ روزه  :
١٢ مگاپاسکال  )عمل آوري مرطوب)
نتيجه گيري :
بتن به دليل استحکام و طول عمر زياد نسبت به ديگر مصالح معمول مورد استفاده در عناصر نمايان جايگاه ويژه اي در عناصر معماري پيدا کرده است. استفاده از بتن در معماري در دهه هاي اخير به عنوان يکي از کاربردهاي بتن مطرح ميباشد. در پروژه توسعه حرم حضرت معصومه (س) اين کاربرد به صورت مشخص در عناصر معماري مشاهده مي شود. به نظر ميرسد عليرغم هزينه اوليه زياد، با در نظر گرفتن پايايي بتن استفاده از اين مصالح نسبت به گزينه هاي ديگر اقتصادي باشد.
پوشش هاي محافظ المان هاي بتن سفيد
با توجه به اتمام مراحل بتن ريزي ستون هاي طرح توسعه حرم و استفاده از سيمان و مصالح سنگي سفيد رنگ در طرح اختلاط بتن، محافظت از اين المان هاي سفيد رنگ در برابر عوامل آلاينده اي چون گرد و خاک، دوده، چربي و لک هاي رنگي ضرورت داشته است. استفاده از پوشش هاي سطحي پس از باز کردن سليفون اطراف ستونها که به منظور تکميل عمل آوري بتن و محافظت اوليه تعبيه شده اند، بهترين گزينه شناخته شده است . اين مواد پس از استفاده مطابق دستور العمل توصيه شده، به گونه اي عمل خواهند کرد که در درجه اول از تاثير عوامل آلاينده بر روي بتن سفيد را کم نموده و در صورت ايجاد لک و آلودگي قابل تميز کردن باشند که براي اين منظور مواد مختلفي مورد آزمايش قرار گرفته اند. مواد آلاينده مورد استفاده براي آزمايش پوشش ها دوده، چايي و روغن سوخته در نظر گرفته شده بود و پاکسازي اين آلودگي ها با استفاده از آب و صابون محلول اسيدي با هم مقايسه شد.
انواع پوشش های مورد استفاده به شرح زیر است :
-          انواع مختلف پوشش ها بر اساس عملکرد :
1-  واکنش دهنده ها ( Reactants ) یا مسدود کننده ها : ( Pore Blockers ) با آهک آزاد موجود در منافذ بتن واکنش می دهند و با تشکیل ژل سیلیکات کلسیم هیدراته ، یک سطح پر تر و سخت تری را تشکیل می دهند .
2-  نفوذ کننده ها : ( Penetrates ) داخل منافذ موئینه بتن زیر خود نفوذ می کنند و حفرات و فضاهای خالی سطح بتن زیرین را پر می کنند .
3-  درزگیرها و پوششها : ( Sealers and coatings ) در بتن نفوذ نمی کنند بلکه با تشکیل یک لایه روی سطح بتن به عنوان مانعی در برابر نفوذ املاح عمل می کنند .
4-  روکشها : ( Rendering ) یک لایه محافظ یکسره در سطح بتن ایجاد می شود . معمولا" ضخامت این مواد 0.1 تا 5 میلیمتر است . این مواد شامل ملات های سیمانی و ملات سیمانی اصلاح شده بالاتکس های پلیمری است .
عواملی مختلفی بر طراحی بتن توانمند کف پارکینگ موثر است که از جمله می توان به موارد زیر اشاره نمود : - افزایش مقاومت سایشی بتن ( Abrasion Strength ) – افزایش مقاومت فشاری بتن ( Compressive Strength ) – کاهش نفوذ پذیری بتن ( Permeability ) – جلوگیری از آب انداختگی در بتن تازه ( Bleeding ) – جلوگیری از جداشدگی در بتن تازه ( Segregation ) – جلوگیری از جمع شدگی ( Shrinkage ) در بتن که ترکهای انقباضی را موجب می شود .
براي رسيدن به اهداف فوق رعايت موارد زير لازم مي باشد:
- حداقل و حداکثر عيار سيمان براي رسيدن به مقاومت لازم، حفظ پيوستگي بتن تازه و جلوگيري از جمع شدگي(معمولا از 250 تا 400 کيلوگرم)
- کاهش نسبت آب به سيمان (w/c) براي رسيدن به مقاومت فشاري لازم و کاهش نفوذپذيري و افزايش دوام(معمولا کمتر از 45/0)
- استفاده از الياف (Fibers) از جنس پلي پروپيلن يا فولادي براي کنترل جمع شدگي و ترکهاي ناشي از آن ودربرخي موارد جايگزيني آرماتورهاي حرارتي و حتي سازه اي (1/0 تا 2 درصد حجمي بتن)
- کارپذيري بتن تازه در محدوده اي باشد که به راحتي متراکم گردد و در ضمن ايجاد جداشدگي و آب انداختگي نکند. (اسلامپ / اسلامپ وارونه)
- پرداخت نهايي (Finishing) کامل و با تاخير زماني مناسب انجام گيرد تا سطح صاف و بدون آب انداختگي ايجاد شود.
- عمل آوري مناسب بلافاصله پس از سخت شدن بتن و تا حداقل 7 روز (ترجيحا تا 28 روز توسط اسپري آب، گوني تر و يا مواد کيورينگ )
 
منابع : اولین کارگاه تخصصی بتن خود تراکم ، انستیتو مصالح ساختمانی

 
روشهای بنیادی کفسازی صنعتی      
کفسازی یکی از مهمترین مباحث در زمینه اجرای ابنیه صنعتی است که با توجه به اهمیت آن می بایست بطور جدی و تخصصی به تحلیل و ارائه راهکارهای مناسب در این خصوص اقدام نماییم، سالانه هزینه بسیار هنگفتی صرف تعمیر و بازسازی کفسازی سالن ها می گردد علاوه بر این، زمان یکی از پارامترهای بسیار قابل توجه است که میبایست صرف تعمیرات و بعضاً تعطیلی، وقفه در کار و ... گردد. هدف از ارائه گزارش و پیشنهاد فنی جلوگیری از اتلاف وقت و بخصوص هزینه هایی است که در این مقطع می توان به سهولت از آن جلوگیری نمود همچنین راهکارهایی جهت دستیابی به پوشش مناسب کف و بازسازی نقاط تخریب شده است. روشهای مختلف کفسازی بنیادی، ترمیمی و انواع ترکیبات سیمانی و رزینی در این گزارش آمده است، ابتدا به خلاصه ای از مقدمات بتن ریزی اشاره می نماییم.
آرماتور بندی :
پس از انجام عملیات تراکم مطابق با مفاد آیین نامه اقدام به آرماتوربندی می نماییم. بواسطه جلوگیری از خم شدن آنها در اثر تردد افراد و ماشین آلات، تسهیل در امر دریافت و تخلیه بتن و نیز سرعت در اجرای کار توصیه می شود آرماتور بندی در ابعاد قابل حمل و نقل در نزدیکی محل کار انجام شده و در زمان بتن ریزی به محل کار انتقال یابد.
بتن ریزی :
بتن تهیه شده با عیار 350 کیلوگرم در متر مکعب است که قبل از افزودن مواد فوق روان کننده اسلامپی معادل 6-7 سانتی متر و نسبت آب به سیمان 0.45  = W/C را داراست. انجام تمامی موارد آیین نامه ای جهت ریختن بتن الزامی است. بتن ریزی به سه روش اجرا می شود. 1- بوسیله دستگاه لیزر اسکرید 2- مجیک اسکرید و لیزر 3- شمشه کشی در سطوح شیب دار
روان کننده :
استفاده از فوق روان کننده های پلیمری کاهنده آب به منظور کارایی مطلوب بتن یکی دیگر از عوامل مهم میباشد. نتایج آزمایشگاهی نشان میدهد کاهش نسبت آب به سیمان در بتن باعث افزایش مقاومت نهایی بتن می گردد. مواد فوق روان کننده با جلوگیری از ایجاد لوله های مویینه در بتن نقش بسیار مهمی در مقاومت آن دارند.
بتن با مشخصات مذکور تهیه شده و سپس اجرا میشود، پس از سفت شدن بتن بواسطه نسبت زیاد سطح به ضخامت و تبخیر تدریجی مطلوب معمولاً دالها از دو طرف به سمت بالا تغییر شکل داده و نیروهای داخلی در آن پدید می آیند این نیروها در آینده و با وارد آمدن با بر سطح بصورت ترکهای عمیق در سطح آشکار می گردد.
نقش الیاف در بتن :
ترکهای مویی نتیجه پدیده خزش در بتن در دراز مدت است که میتوان با استفاده از الیاف علاوه بر کاهش میزان آرماتورها از تخریب و ایجاد ترک در بتن به میزان قابل توجهی کاست . استفاده از الیاف در دالهای متکی به زمین ( بتن کفسازی) مستلزم رعایت نکات فنی و آیین نامه ای میباشد. این نکات شامل نسبت وزنی الیاف به سیمان و اندازه طول الیاف نسبت قطر درشت ترین دانه بندی است.
وجود الیاف در بتن ضمن افزایش مقاومت فشاری و کششی یکی از عوامل بسیار مهم در دوام بتن میباشد. خطاهای حین ساخت بتن در اختلاط مصالح سنگی، میزان سیمان و نسبت آب به سیمان اهمیت وجود الیاف را بجهت کاهش ترکهای مویی و اهمیت بهره مندی از آن آشکار میسازد.
پخش الیاف در حجم بتن بصورت نامنظم امکان مهار نیروهای داخلی را از جهات مختلف مهیا میسازد. ایجاد تنشهای برشی در گوشه و زوایای قائم بطور مثال نزدیکی درزها باعث ایجاد ترکهای عمیق در دال بتنی میگردد که با استفاده از الیاف میتوان به نحو چشمگیری از ایجاد ترکها اجتناب نمود
*اما نکته بسیار مهم این است که استفاده از سطح بتن به عنوان سطح بهره برداری و قابل تردد به هیچ وجه صحیح نمیباشد، چرا که در اثر تردد ماشین آلات، لیفتراک، اصابت پالت به سطح، بارهای تردد چرخهای جک پالت، عوامل شیمیایی و غیره سطح بتن به سرعت دچار آسیب میگردد. تولید گرد و غبار و جذب آلودگیها نیز از جمله مواردی است که در اثر تخریب سطوح دال بتنی وجود خواهد داشت. ترمیم سطوح پس از اندک زمانی میبایست انجام پذیرد که علاوه بر هزینه های بسیار زیاد مستلزم صرف وقت می باشد.
بهترین راهکار که در این مقطع میبایست مورد توجه قرار گیرد کفسازی است که همزمان با بتن ریزی انجام گردد تا ضمن دارا بودن توجیه اقتصادی پس از اجرا سطحی مستحکم و با دوام را فراهم سازد. در این بخش به معرفی سیستم های نوین کفسازی می پرازیم که با مقاومت سایشی معادل 360 برابر بتن معمولی ، بهترین راهکار از نظر اقتصادی و زمانی میباشد.
این کفسازی همزمان با اجرای بتن صورت می پذیرد بطوریکه در زمان شروع گیرش بتن سطح بتن تازه توسط ماشین آلات خاصی مجددا تسطیح میگردد. مواد بتن سخت بصورت پودر آماده حاوی دانه های بسیار سخت معدنی چون کروندوم، کوارتز و سیلیس با دانه بندی منظم بهمراه بیندر یا چسب پایه سیمانی، پراکنده ساز و تثبیت کننده های رنگ بمیزان 4 تا 6 کیلوگرم در متر مربع در سطح ریخته میشود و سپس توسط دیسکهای مخصوص ترکیب میگردد، این کار باعث می شود مواد بتن سخت با سطح بتن کاملا پیوسته گردد و بواسطه دارا بودن پایه سیمانی به هیچ وجه از سطح بتن بهنگام بهره برداری جدا نمی گردد.
پس از اختلاط مواد به فواصل زمانی معین ترکیب جدید با تیغه های خاصی که بر روی ماله های دوار نصب شده در چند مرحله پرداخت میگردند تا سطح کاملا صیقلی گردد.
در ادامه جزییات و مزایای استفاده از این محصول آورده شده است.
مواد بتن سخت CRUS SIL و بتن پلیمری کم ضخامت Poly CRUS
(برای ایجاد پوششهای سخت روی بتن تازه و قدیمی )
از محصولات شرکت رزین سازان فارس.
این محصولات که بر پایه ی سیمان می باشد از ترکیب مواد سخت معدنی و مصنوعی که با دقت دانه بندی شده اند، مانند کوارتز (به شکل های شکسته و گرد)، کروندوم، اکسید آلومینیوم، بیندر پایه سیمانی، پراکنده ساز و تثبیت کننده رنگهای معدنی و ... بدست می آید که پس از زیر سازی صحیح بر روی بتنهای تازه و قدیمی قابل اجرا می باشد. هم اکنون استفاده از این محصولات در سراسر دنیا وسعت بسیار زیادی یافته است. محصولات این شرکت جهت کاربرد در انبارهای صنعتی، صنایع سنگین، نظامی، بهداشتی و بخصوص صنایع نفت و گاز دارای تنوع بسیار زیادی می باشد که متناسب با نوع بهره برداری میتوان از محصولات مختلف پایه رزینی ، سیمانی و محلولهای پایه آبی استفاده کرد.
-روش اجرای پودر های سخت کننده.
روش خشک پاش ( پودری ) بر روی بتن تازه قابل اجرا می باشد. CRUS SIL
Dry shake hardeners
ضخامت مواد = 3 تا 4 میلیمتر                       میزان مصرف = 4 تا 6 کیلوگرم در متر مربع
ب) روش ملات ( خمیری ) بر روی بتن تازه و قدیمی قابل اجرا می باشد. Poly CRUS
 
Topping Surface Hardeners
ضخامت مواد = 8 تا 10 میلیمتر                   میزان مصرف = 16 تا 25 کیلوگرم در متر مربع.
*مزایای این محصولات عبارتند از :
1. اجرای همزمان بتن ریزی و مواد بتن سخت در یک مرحله ( نهایتاً صرفه جویی در وقت و هزینه).
2. سرعت اجرای این روش ، مساحت 1000-300 متر مربع در هر روز.
3. مقاومت زیاد در برابر بارهای مکانیکی ( مقاومت مکانیکی بیش از 100 مگاپاسگال) که توسط لیفتراک و پالتها بر کف اعمال میشود و بعضا اصابت گوشه ی پالتها به کف و قابلیت تردد جک پالت، بارهای (wheel load) پر تردد چرخها.
4. مقاومت سایشی بسیار بالا در ترافیک زیاد و نهایتا جلوگیری از ایجاد گرد و غبار، ANTI DUST (بجهت بهره گیری از مواد بسیار سخت معدنی و مصنوعی چون کوارتز، کروندوم، بازالت، اکسید آلومینیوم و ...، که مقاومت سایشی معادل 360-400 برابر بتن با عیار 350 کیلوگرم در متر مربع را داراست هیچگونه گرد و غباری تولید نمی گردد.)
5. قابلیت تردد ماشین آلات سنگین راه سازی و نظامی با چرخهای زنجیری ( نیروی زیاد بر سطوح کوچک)
6. چسبندگی بسیار مناسب و عدم جدایی لایه ی سخت از بتن بجهت همسانی و همجنس بودن آن ها ( مواد و بتن )
7. عدم جذب آلودگیها و سهولت نظافت و پاک کردن آلودگیها و چربیها.
8. تنوع رنگ و پایداری رنگهای بکار رفته در مواد در برابر تابش نور خورشید (UV) و انواع بهره برداریها.
9. غیر قابل اشتعال
10. دارای مقاومت مکانیکی تا 98 مگاپاسکال.
روش اجرا :
پس از آماده سازی محل ( زیر سازی ) و انجام آرماتور بندی با رعایت نکات فنی مندرج در نقشه ها و دتایلها اجرایی اجرای مواد به دو روش امکان پذیر می باشد.
1)روش خشک پاش :
در این روش پس از بتن ریزی در زمان گیرش اولیه در حین انجام واکنش هیدراتاسیون سطح بتن بوسیله دیسک های تعبیه شده در بخش زیرین ماله های دوار تسطیح و تازه میشود ، مواد بتن سخت بمیزان 4 تا 6 کیلوگرم ( بسته به نوع رنگ مواد ) و به صورت یکنواخت روی سطح پاشیده میشود . با گذشت زمان رطوبت بتن تازه توسط مواد جذب شده و آماده اختلاط میشود. اختلاط به وسیله دیسکهای مذکور در 2 یا 3 مرحله انجام میگیرد و پس از آن توسط تیغه های مخصوص پرداخت میشود . ضخامت مواد در این روش معادل 3-4 میلیمتر خواهد بود.
2)روش مرطوب :
در این روش مشابه روش قبل پس از تازه نمودن سطح بتن مواد را به صورت خمیر با کارایی مطلوب با آب مخلوط نموده و بمیزان 16 – 25 کیلوگرم در هر متر مربع روی سطح پخش می نماییم. ضخامت مواد در این روش بین 8-10 میلیمتر میباشد.
در روش اجرای مواد بصورت خمیری ذکر این نکته ضروری است که در قسمتهایی که بتن قدیمی دچار فرسودگی و ساییدگی شده است، جهت ترمیم و احیای سطح می توان از این روش سود جست و پس از تمیز نمودن سطح ( با وکیوم ) و اجرای لایه پرایمر این ترکیب بکار برد.
3)اجرای درزها :
پس از اتمام بتن ریزی و اجرای مواد بر روی سطح و بمنظور جلوگیری از ایجاد ترکهای حرارتی اقدام به ایجاد درزهای 4 میلیمتری توسط دستگاه کاتر و در مدول منظم مینماییم. درزهای ایجاد شده میبایست پس از گذشت حدودا ً1 ماه و خشک شدن کامل دیواره بتن توسط مواد رزینی و همرنگ مواد بتن سخت پر خواهند شد. لازم بذکر است مواد مذکور نیمه صلب و دارای مقاومت شیمیایی و مکانیکی خوبی می باشند.
4) نگهداری :
پس از اتمام کار ایجاد غشاء پلاستیکی، پلیمری یا ایجاد رطوبت بمنظور عملکرد صحیح و انجام کیورینگ امری ضروری است.
ترکیبهای آماده و خودتراز پایه سیمانی (CRUS LEVEL)
( برای ایجاد پوششهای سخت روی بتن قدیمی و اکثر زیرسازیها)
از محصولات شرکت رزین سازان فارس .
این محصولات بعنوان ترمیم کننده، تسطیح کننده و تقویت کننده ی سطوح قدیمی بوده و از ترکیب مواد سخت معدنی و مصنوعی ریز دانه ، بیندر پایه سیمانی، پراکنده ساز و تثبیت کننده رنگهای معدنی و ... با کمترین انقباض بدست می آید که پس از حذف آلودگی و گرد و غبار، اجرای پرایمر مخصوص بر روی سطوح قدیمی قابل اجرا می باشد. این دسته از محصولات بجهت مزایای ویژه ترمیمی دارای کاربرد وسیعی می باشد
*از مزایای این محصول می توان به موارد ذیل اشاره نمود :
1. سرعت بسیار زیاد اجرا، روزانه تا 1000 متر مربع.
2. انجام کار در بخشها و قسمتهای مختلف و عدم تعطیلی کار.
3. سهولت نظافت و پاکیزگی.
4. عدم جذب آلودگی.
5. عدم تولید گرد و غبار anti dust
6. چسبندگی مناسب به سطوح قدیمی.
7. مقاومت بسیار خوب سایشی و مکانیکی تا 95 مگاپاسکال. ( مناسب جهت انبارها و کارخانجات صنعتی )
8. یکپارچگی کامل و حذف درزها.
9. حداقل ضخامت 3- 15 میلی متر. مناسب در فضاهایی که امکان اعمال ضخامت و اضافه با میسر نیست.
10. تنوع رنگ.
روش اجرا :
1.سطوح قدیمی بخصوص سطوح بتنی که فاقد درز بندی مناسب بوده اند توسط دستگاههای برش و در نواحی خاص بریده میشوند.
2. درزهای قدیمی تخلیه و با فرم غلیظ این محصول پر میشوند.
3. برجستگیها و بخشهای برآمده حذف شده، سطح توسط وکیوم عاری از هر گونه غبار و آلودگی میگردد.
4. اجرای دو دست پرایمر پایه آبی و در فواصل معین صورت میپذیرد.
5. پودر های سخت کننده و نرم با آب مناسب ترکیبی را ارائه می نماید که می توان آنرا به صورت سیال خود تراز بر روی سطح پخش نمود. پس از ریختن این مواد بر روی سطوح پیش آمده ، تمایل به تراز شدن و پیوستگی دارد.
6. حباب های هوا محبوس توسط غلطک های هواگیر از داخل مواد خارج میشود.     

+ نوشته شده در  سه شنبه یازدهم مهر 1391ساعت 11:54 بعد از ظهر  توسط مبین و موعود  |